» بر يكى از خاندان ميسان گريستى « كه در جمع خويش ، « كافرى بود ، همانند كسرى و قيصر » جرير بن يزيد گويد : زياد را ديدم كه سرخ گونه بود ، چشم راستش انحرافى داشت ، با ريش سفيد گرد ، پيراهنى وصله دار به تن داشت . بر استرى بود كه لگام داشت ، افسار نيز داشت . در اين سال ربيع بن زياد حارثى كه از جانب زياد عامل خراسان بود درگذشت . سخن از سبب مرگ ربيع بن زياد على بن محمد گويد : ربيع بن زياد دو سال و چند ماه ولايتدار خراسان بود و در همان سال كه زياد مرد ، او نيز درگذشت و پسرش عبد الله را جانشين كرد كه دو ماه ولايتدارى كرد آنگاه بمرد . گويد : وقتى كه فرمان ولايتدارى عبد الله را از پيش زياد آوردند او را به گور مىكردند . گويد : عبد الله بن ربيع ، خليد بن عبد الله حنفى را جانشين خويش كرد . محمد بن فضل به نقل از پدرش گويد : شنيدم كه روزى ربيع بن زياد در خراسان از حجر بن عدى سخن آورد و گفت : « پيوسته عربان را دست بسته مىكشند . اگر هنگام كشته شدن وى قيام شده بود هيچكس از آنها دست بسته كشته نمىشد ، اما تسليم شدند و به ذلت افتادند . » گويد ، از پس اين سخن يك جمعه ببود ، آنگاه به روز جمعه با لباس سپيد بيامد و گفت : « اى مردم ، من از زندگى خسته شده‌ام دعايى مىكنم ، آمين گوييد »